2011… na een telefoontje van mijn allerliefste vriendin, de wereld op zijn kop.

Haar man, liep al een tijdje met rugklachten. Toch maar naar de huisarts en direct doorgestuurd naar het ziekenhuis. Na de nodige onderzoeken, een tumor in zijn onderbuik…. de kanker is terug… na 16 jaar lang te zijn weggeweest….

Een onstuimig, intensief en onzeker jaar volgde voor hen. Ziekenhuis in en uit. Chemobehandeling op chemobehandeling. Een spannende operatie waarbij de tumor verwijderd werd. Helaas volgde ook uitzaaiing naar de longen…. Advies van artsen: Als je nog een reis of zo op je bucketlist hebt staan dan is het nú de tijd! Augustus 2012 heeft hij samen met zijn vrouw en kinderen een mooie camperreis gemaakt door Canada en Amerika. Tijd waarin mooie herinneringen hun ontstaan vonden. Dubbel uiteraard wetende dat je de dood in de ogen kijkt, en tegelijkertijd zo waardevol als je in je laatste levensfase nog zo’n reis mag maken met je gezin. Terugkomend in Nederland ging het snel slechter. Na een longbloeding volgt de palliatieve verzorging thuis in zijn vertrouwde omgeving. Zo lang mogelijk bij zijn gezin blijven.

Maar liefst negen weken lang, terwijl menigeen dacht dat het einde snel zou komen, hield hij zijn leven in leven. Wat een wilskracht! Hij wilde niet dood. Liefdevol verzorgd door zijn vrouw. Op 11 november 2012 was hij op en heeft hij het leven gelaten en stierf hij in het bijzijn van zijn vrouw. Deze periode in hun leven heb ik van dichtbij mee mogen maken, een zeer diepe indruk achterlatend. En nog… Het heeft bij mij een vlammetje aangewakkerd en mijn passie in vuur gezet. Passie om mensen te ondersteunen in dit levens- en stervensproces.